Small data

Finish SD Embrun 2019

Big data heeft beloften en gevaren in zich, zeggen ze. Als onderwijsonderzoeker ben ik niet zo’n rekenaar (anders was ik wel statisticus geworden). Het liefst heb ik data die kan horen, zien, voelen en ruiken. Die rechtstreeks uit het klaslokaal komen. Bestaande, vaak cijfermatige data in de systemen van de school worden tegenwoordig gebruikt bij zogenaamd ‘learning analytics’, net zoals dynamische data van en over sporters gebruikt worden bij ‘sports analytics’ (zie bijvoorbeeld https://medium.com/@divyemadan.19/sports-analytics-the-game-changer-a846af556348). Nu ik mijn eigen cijfermatige data nu een tijdje volg en analyseer, raak ik meer en meer erdoor gefascineerd. Het is ware datadoping. Wel roepen die data allerlei vragen bij me op. Hoe berekent Polar eigenlijk de hartslag die getoond wordt? En qat wordt er dan doorgestuurd als ik synchroniseer? De berekening die ik op mijn horloge zag ,of de ruwe data van tijd en plaats en hartslagen? Beroepsdeformatie zullen we maar zeggen.
Of je data van één persoon over tijd ook groot moet noemen weet ik, maar ik ben op basis ervan (hier meer over mijn trainingsdata) maar eens aan het prognotiseren begonnen voor Almere. Spoiler alert, het zegt allemaal niets.
Eerst even intuïtief een prognose. Op gevoel, hoewel dat, nu ik al in de data gedoken ben, niet helemaal zonder kennis is uiteraard. Ik voel me fit, doe in wedstrijden lekker mee in het veld (loop in ieder geval niet achteraan) en ik blijf stukken steeds sneller zwemmen/fietsen/lopen. Vanuit dat gevoel denk ik dus dat als het heel goed gaat ik misschien wel onder een uur kan zwemmen, maar dat het waarschijnlijk tussen een uur en 1:10:00 zal worden. Voor fietsen hoop ik onder de zes uur te halen, omdat ik denk wel gemiddeld iets meer dan 30 km/uur te kunnen fietsen. Tot slot hoop ik dat ik de marathon ergens tussen vier en vierenhalf uur kan lopen. Dan kom ik dus tot een bandbreedte van 10:45 en 12:15 uur. Lekker ruime marge, zie onderstaande tabel.

Tabel 1: geschatte tijd op intuïtie

Dan nu het echte rekenwerk. Dit seizoen heb ik drie triatlons gedaan die ik als uitgangspunt kan nemen: Oud-Gastel (1/3), Aarschot (1/3) en Embrun (Olympische Afstand). Als ik daarvan de snelste tijden voor elk onderdeel neem en die extrapoleer[1] naar een hele, dan kom ik uit op onderstaande tabel. Onder de tien uur, dat lijkt wel heel snel.

Tabel 2: geschatte tijd op basis van eerder races

Omdat je natuurlijk niet zomaar het ene parcours met het andere kan vergelijken en je ook heel anders racet in een korte wedstrijd, kan ik beter uitgaan van de snelheid die ik lang kan volhouden. De literatuur zegt dat je een hele triathlon in zone 2, met af en toe een uitschieter naar zone 3 zou moeten kunnen volhouden.[2] Als ik dus van die zones de snelheid neem en die omreken naar de tijd die ik over elk onderdeel doe, kom ik tot onderstaande tabel. Ook weer een ruime bandbreedte tussen 9 1/2 en bijna 12 uur.

Tot slot de benadering die ik de sportcommentatorbenadering noem: op basis van eerder rankings inschatten hoe hoog ik in Almere kom. Maar dan in tijd. Dus ik neem de gemiddelde ranking in percentage van het aantal deelnemers van elk onderdeel, reken die om naar de ranking in Almere en zoek daarbij de tijd die in 2018 in Almere is gelopen. Een beetje vergezocht misschien. Maar wel leuk rekenwerk en een interessante tabel.

Tabel 4: geschatte tijden op basis van rankings

Kortom, de resultaten uit het verleden laten zien dat ik tussen de 9 1/2 en 13 1/2 uur over het wedstrijdje zou kunnen doen. Maar ja, resultaten uit het verleden zeggen niet zo veel. Je zult maar bij de finish staan te supporteren.

De eindtijden die dit oplevert zien er voor mij wat geruststellender uit en kloppen ook beter met mijn eerdere natte vingerwerk. Wel ook weer een brede marge. 12:25u. is de tijd die nr 63 in Heren 45+ in 2018 heeft gelopen. 13:25u. is de som van elk onderdeel, zonder wissels (die ik heb nergens mee gerekend, maar gezien de bandbreedte maakt 5 of 10 minuten wisselen niet heel veel uit).

Kortom, de resultaten uit het verleden laten zien dat ik tussen de 9 1/2 en 13 1/2 uur over het wedstrijdje zou kunnen doen. Maar ja, resultaten uit het verleden zeggen niet zo veel. Je zult maar bij de finish staan te supporteren.

Voetnoten

[1]Extrapoleren is in de wetenschap altijd riskant! In de financiële wereld zeggen ze dan:”Resultaten uit het verleden….”

[2] In mijn trainingsschema’s ga ik uit van de zones (7) van Matt Fitzgerald and David Warden in hun boek 80/20 Triathlon: Discover the Breakthrough Elite-Training Formula for Ultimate Fitness and Performance.

Sentimenteel

Flarden van een race. Of waarom altijd de zon schijnt

Genoeg gezwelgd in euforie, trots en waar-blijft-het-zwarte-gatgedachten. Genoeg gedraald met het afschrijven van dit blog om tot een mooie serie van drie te komen.
De laptop had ik bij me om eventueel een blog te schrijven op vrijdag voor dé race. Maar na de laatste taperloop, 12 uur voor de start, na een bad genomen, in een hotel, in Lelystad, zat schrijven er niet echt meer in. En nog steeds is een mooi samenhangend verhaal van laatste voorbereiding tot finish lastig te vertellen. Het weekend bestaat voor mij uit flarden indringende ervaringen en emoties. Vandaar hieronder een poging tot een log van die ervaringen. Het idee het zo te doen kwam tijdens het zwemmen, dus ben ik ze tijdens de race gaan verzamelen. Zondag heb ik die van de race genoteerd. Deze inleiding schrijf ik dinsdag. De ervaringen ertussen heb ik zo kort mogelijk nadat ze zich voordeden gelogd. Eigenlijk heb ik dus de first-person method proberen te gebruiken (zie meer daarover hier).

Vrijdag (13/9);
19:41; Hotel Apollo, kamer 425.

Voor alles is een eerste keer., ook voor een hele triathlon, in Almere, tijdens een EK/NK. Ben ik nu later groot, of eigenlijk weer klein, naast de grote jongens?
Wat een verschil met een jaar en twee jaar geleden. Mijn handgeschreven logs van twee jaar geleden staan vol met fight, flight of fright. Ik wilde vechten; vluchten en verstijfde ook. Onder fight viel het sporten. Toen is het allemaal begonnen.
Een jaar later zie ik mijn eerste poging tot het maken van een trainingsthema. Maar ook op 9 sept 2018:

“Ik voel me sterk op dit moment, in alle opzichten.”
Resultaat Almere 2019

Zaterdag (14/9)
+/- 8 uur, tijdens tweede rondje zwemmen in Weerwater.
In het water, zon komt op, links, waar ik adem. Ik voel de stroom van het water langs mijn tenen en weet dat ik nog harder kan. Dat doe ik het laatste stuk.Het voelt zalig. Helder water, ruimte, ritme. En die zon. Waarom schijnt de zon toch meestal tijdens mijn races?

+/- 7:40 uur, wissel 1, in de wisseltent
Stoel bij mijn tas niet vrij, aan de andere kant van het rek wel.

7:46
Shit, alle gels van mijn fiets gevallen, die had ik toch beter vast moeten maken. Elke verzorgingspost iets aanpakken dus.

Op de dijk, na de havenkom (en aanpakken banaan)
Oja, had geen snelheid en hartslag op horlogescherm gezet, op gevoel door dus.

Verderop op de dijk, na een kilometer of 30
Ik zit niet lekker. Schouders, rug, ontstoken haarzakje, en dat nog 150 km

Wanneer kan ik plassen?

Wanneer komt de wind mee, of is ie nu mee en ga ik harder dan de wind?

+/- KM 50
Ik pak nu een bidon water, daarna een paar keer een gel, als mijn tweede bidon energiedrank op is, pak ik een bidon iso. Bij een na laatste post water bidon, want ik wil wel twee dezelfde hebben.

Wat gaan die anderen hard!

Zijn alle Cat.M45-49 mannen achter me of voor me? Ik zie er weinig

KM 100
Ah, de havenkom Almere, daar even plassen

KM 120
Lekker weer op de dijk. Eens kijken of ik mijn schaduw niet kan laten bewegen. Souplesse. Ziet er best goed uit.
Oh, komt er nu een binnendoor?
Het is mijn schaduw.
Haha, uiteindelijk is de race een race tegen je schaduw…

KM 140
Ook even een banaan pakken en de iso, zou dat lukken in dat korte stuk?
Die trash zone na de posten is wel kort.

KM 170
Laatste stuk dijk nog even knallen op de grote plaat
Neem ik naar de finish wel tijd om benen los te maken voor het lopen

KM175
Ha, op bruggetjes kan ik nog steeds kracht bijzetten en inhalen.

14:04, wissel 2
Okee, de meeste fietsen van 45-49 lijken binnen. Eens kijken wat ik met lopen goed kan maken

KM 1
Oef, souplesse is er nog niet. Na een rondje verder kijken.

Zondag (15/9)
Uur of 9.
Oei, stijfjes uit bed. Gevoelig overal. Alsof ik een griep heb gehad.
Wel uitlopen, wel uitlopen, wel uitlopen!

11:50
Uitgelopen…. dat was zwaar.
Maar kon ik gisteren echt niet harder?

Maandag (16/9)
7:54
Zonder schema trainen is ook weer lekker.
Hoewel zware schouders, ze voelen krachtig. Die tatoos op mijn armen lijken wel te helpen, ze leiden in ieder geval tot een gesprek met de andere zwemmer en de badmeester.

Uur of 11
Wat nu dan.

Uur of 12
Trots, stoerheid overheerst, of ik echt harder kon?
Toch alvast maar naar nieuwe wedstrijden kijken..

Uur of 15
Filmpjes kijken over anderen die zich aan (zware) triatlons waagden.
Huilen. Dat ook (weer) willen.

Uur of 19
Morgen ga ik stoppen met vervolgplannen uitzoeken
Laat ik toch maar een recovery schema in de app zetten

Dinsdag (17/9)
9:48
Welke fietstrainer voor binnen?

10:30
Ik hoor natuurlijk wel bij een select gezelschap dat de hele heeft gedaan. Dat is wel wat anders dan de aantallen die een marathon doen (hoe knap dat ook is; I’ve been there)
Even nagaan of een coach mij kan helpen met mijn keuze

18:45
Wow, wat voel ik me sterk op de fiets. Gewoon, in de lage zone, 29 in het uur.

Woensdag (18/9)
19:54
Okee, de blog moet nu maar komen. Ik ben klaar met terug en vooruit kijken, denk/hoop ik. Ik ben nog niet klaar met hele triatlons en met mezelf. Wanneer kan ik weer een wedstrijdje doen? Ik voel me nog sterker dan een jaar geleden. Ik voel me ook frisser.

Wat me in mijn ervaringen opvalt is dat ik het weliswaar zwaar heb, maar daar redelijk in kan berusten. Dat ik tegelijk kan genieten. Typisch voor mijn proces van de afgelopen twee jaar. Ik heb afgezien en genoten. Misschien wel typisch voor mij als persoon. Maar ik kan er ook niets aan doen dat het tijdens de meeste races gewoon mooi weer is.

Reactie op Amber: een ruwe schets voor lerarenopleiding

Alweer ruime tijd geleden schreef Amber Walraven een blog over de lerarenopleidingen. Dat was een uitnodiging om de discussie te starten. Ik tweette dat ik nog zou reageren. Bij deze.

Het citaat uit het stuk van staatsecretaris Dekker dat mij in het bijzonder aanzette tot schrijven was:

“Als scholen nieuwe vakken ontwerpen of multidisciplinair werken, is het onduidelijk met welke diploma’s een leraar bevoegd is voor dat vak, omdat deze (nog) niet op de getuigschriften van lerarenopleidingen vermeld worden.“

Continue reading